aussetzen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

aussetzen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) wysadzać, wysadzić (np. na ląd)
(1.2) wystawiać, wystawić (np. na słońce, świeże powietrze)
(1.3) wyznaczać, wyznaczyć (np. na nagrodę)
(1.4) wyrzucać, wyrzucić (np. psa z domu)
(1.5) zaniechać, opuszczać, opuścić
(1.6) zatrzymywać, zatrzymać, przestawać działać, przestać działać
(1.7) wstrzymywać, wstrzymać, odkładać, odłożyć (np. na późniejszy termin)
(1.8) zarzucać, zarzucić, mieć do zarzucenia
odmiana:
(1.1-8)[1] aussetz|en (setzt aus), setzte aus, ausgesetzt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Aussetzen n, Aussetzung ż, Aussetzer m, Aussetzerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: setzenabsetzenansetzenaussetzenbesetzenbeisetzendurchsetzeneinsetzenentsetzenersetzenfortsetzenhinsetzennachsetzenniedersetzenübersetzenumsetzenuntersetzenversetzenvorsetzenwidersetzenzersetzenzusetzenzurücksetzenzusammensetzen
zobacz też: aussetzenauseinandersetzenhinaussetzen
źródła: