zaniechać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaniechać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (dk. brak)

(1.1) nie podjąć działania lub ulec rezygnacji
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński) zarzucić, porzucić, zostawić[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) poniechać, porzucić, zaprzestać, zrezygnować, dać za wygraną
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaniechanie n
czas. niechać ndk./dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: zarzucić, zostawić
źródła:
  1. Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.