ahistoryzm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ahistoryzm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌaçiˈstɔrɨsm̥], AS[aχʹistorysm̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. interpretacja zdarzeń społecznych i kulturalnych pomijająca warunki i kontekst rozwoju historycznego
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ahistorycyzm; rzad. antyhistorycyzm, antyhistoryzm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ahistorycyzm mrz, ahistoryczność ż
przym. ahistoryczny
przysł. ahistorycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 1, s. 131, Poznań, Wydawnictwo Kurpisz, 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.