acan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

acan (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈaʦ̑ãn], AS[acãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. zwrot grzecznościowy
odmiana:
(1.1) [uwaga 2]
przykłady:
(1.1) Siądź, acan, a napij się.
(1.1) Ale mój mężu, dalibóg wbijają acanu jakieś duby w głowę, a ty wierzysz[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) acpan, aćpan, asan, asindziej, aspan, wacan, waćpan, wasan, waspan, waszmość pan; zdrobn. acanek; współcz. pan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. acanna ż, acaństwo n, acpan mos, acpani mos, aćpan mos, aćpani ż, asan mos, asani ż, asanna ż, asaństwo n, aspan mos, aspani ż, aspanna ż, wacan ż, wacani ż, wacanna ż, waćpan mos, waćpani ż, waćpanna ż, waćpaństwo n, wasan mos, wasani ż, wasanna ż, wasaństwo n, waspan mos, waspani ż, waspanna ż, waspanowanie n, waszmość pan mos, waszmość pani ż, waszmość panna ż, waszmość państwo n
zdrobn. acanek mos
forma żeńska acani ż, acanka ż
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wasan, od ściągniętego waszmość pan
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
  2. odmiana wynika z etymologii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Juliusz Słowacki Horsztyński Akt IV
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.