abrewiacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abrewiacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja], AS[abrevʹi ̯acʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j , ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: ab•re•wia•cja[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. spec. skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skrót
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abrewiatura ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abbreviatio[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło abrewiacja w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 2, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.