rękopis

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rękopis (język polski)[edytuj]

rękopis (1.1)
wymowa:
IPA[rɛ̃ŋˈkɔpʲis], AS[rẽŋkopʹis], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie; zob. też rękopis w Wikipedii
(1.2) książk. maszynopis autorski przed publikacją
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
skrót rkps lub rkp
(1.1) manuskrypt, autograf
antonimy:
(1.1) maszynopis, druk
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rękopiśmiennictwo n
przym. rękopiśmienny, rękopiśmienniczy, rękopisowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: