abalienacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abalienacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja], AS[abalʹi ̯ẽnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. praw. w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności; zob. też abalienacja w Wikipedii
(1.2) daw. pozbywanie się
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.2) Na indigenatus, frymarki, donacyje i abalijenacyje dóbr królewskich żadni w Koronie pozwalać nie mają[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. daw. abalienowanie, daw. abaliowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abalienatio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: