abalienatio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abalienatio (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. choroba umysłowa[1]
(1.2) odstępstwo[2]
(1.3) oddalenie, odrzucenie
(1.4) odraza, wstręt
(1.5) sprzedaż, wyzbycie
odmiana:
(1) abalienatio, ~onis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) morbus m
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. abalieno
przym. abalienatus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abaliena + -tio
uwagi:
źródła:
  1. Jerzy Babecki, Stanisław Bober, Słownik lekarski łacińsko-polski. Vocabularium medicum Latino-Polonum, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1979.
  2. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 1, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.