B-dur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

B-dur (język polski)[edytuj]

B-dur (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji B-dur (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) tonacja/gama B-dur • utwór w B-dur
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Ces-durGes-durDes-durAs-durEs-durB-durF-durC-durG-durD-durA-durE-durH-durFis-durCis-dur
(1.1) por. b-moll
tłumaczenia:
źródła: