Przejdź do zawartości

źródłosłów

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

źródłosłów (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ʑrudˈwɔswuf], AS: [źrudu̯osu̯uf], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podstawa etymologiczna wyrazu[1]
(1.2) jęz. słowo wyjściowe w etymologii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Internacjonalizmy to wyrazy w różnych językach mające wspólny źródłosłów.
(1.1) Dziś słowo wiedźma ma wybitnie pejoratywną wymowę, ale słychać w nim jeszcze źródłosłów: ta, która wie[2].
(1.1) Trzy najważniejsze grupy językowe: indoaryjska, semicka i mongolska zakładają istnienie jakiegoś wspólnego prajęzyka, bo niektóre podstawowe źródłosłowy w nich wspólne[3].
(1.1) Wyrazhecajuż się całkowicie zleksykalizował i stracił związek ze szczuciem zwierząt, chociaż miał taki niemiecki źródłosłów; odtąd związał się na stałe z cyrkowcami i komediantami[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) etymologia
(1.2) etymon[5]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. źródło + -słów
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „źródłosłów” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. Joanna Podgórska, Ten problem, „Polityka”, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, t. 62, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, 1961.
  4. Stanisław Milewski, Intymne życie niegdysiejszej Warszawy, Iskry, Warszawa 2008, ISBN 978-83-244-0068-3.
  5. Hasło „„źródłosłów”” w: Lidia Wiśniakowska, Słownik wyrazów bliskoznacznych PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14780-8.