świerszcz
świerszcz (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) ent. skaczący owad polny, wydający charakterystyczne dźwięki; zob. też świerszczowate w Wikipedii
- (1.2) pot. określenie podobnych owadów polnych, skaczących lub cykających (np. konika polnego, pasikonika)[1]
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świerszcz świerszcze dopełniacz świerszcza świerszczy / świerszczów celownik świerszczowi świerszczom biernik świerszcza świerszcze narzędnik świerszczem świerszczami miejscownik świerszczu świerszczach wołacz świerszczu świerszcze
- przykłady:
- (1.1) Po zapalczywym świegocie ptactwa na drzewach nastąpiło tłumliwe ćwierkanie świerszczy w trawach; coraz cichszą stawała się w powietrzu muzyka owadów, coraz głośniej rozlegał się nad wysokimi gniazdami klekot bliskich odlotu bocianów[5].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) świerszcz polny / domowy • cykanie / ćwierkanie świerszcza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. świerszczowate nmos
- czas. odrzecz. świerszczeć
- związki frazeologiczne:
- (1.1) świerszcz za kominem
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Owady
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cricket
- baskijski: (1.1) kilker
- białoruski: (1.1) цвыркун m
- bośniacki: (1.1) cvrčak m
- bułgarski: (1.1) щурец m
- chorwacki: (1.1) cvrčak m
- czeski: (1.1) cvrček m
- esperanto: (1.1) grilo
- francuski: (1.1) grillon m
- hiszpański: (1.1) grillo m
- jidysz: (1.1) גריל ż (gril)
- niemiecki: (1.1) Grille ż
- nowogrecki: (1.1) τριζόνι n, γρύλος m
- portugalski: (1.1) grilo m
- rosyjski: (1.1) сверчок m
- szwedzki: (1.1) syrsa w
- turecki: (1.1) cırcır böceği
- ukraiński: (1.1) цвіркун m
- wilamowski: (`1.1) gryłł ż
- włoski: (1.1) grillo m
- źródła:
- ↑ Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 2, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 407.
- ↑
Hasło „Świerszcz” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916. - ↑ Kazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 53.
- ↑ Włodzimierz Kwaśniewicz, 1000 słów o dawnej broni palnej, Wydawnictwo MON, Warszawa 1987, ISBN 83-11-07350-3, s. 18.
- ↑ Eliza Orzeszkowa: ...I pieśń niech zapłacze.
- ↑ Hasło „świerszcz” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
