łaskotliwy

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

łaskotliwy (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

przymiotnik

(1.1) wrażliwy na łaskotanie[1]
(1.2) taki, który wywołuje łaskotki[1]
inflection:
(1.1-2)
examples:
(1.1) Zlituj się pan, zaniechaj! bardzom łaskotliwa.[2]
syntax:
collocations:
(1.1) być łaskotliwym • łaskotliwy brzuch • łaskotliwa pacha / pupa / skóra / stopa / pięta
(1.2) łaskotliwa tkanina / odzież • łaskotliwe ubranie
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. łaskotki nmos, łaskotanie n, połaskotanie n
czas. łaskotać ndk., połaskotać dk.
przym. łaskotkowy
przysł. łaskotliwie
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łaskotliwy w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Molier Świętoszek, akt 3, scena 3, tłum. Tadeusz Boy Żeleński