upokarzać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

upokarzać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌupɔˈkaʒaʨ̑], AS[upokažać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  upokorzyć)

(1.1) poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność

czasownik zwrotny niedokonany upokarzać się (dk.  upokorzyć się)

(2.1) poniżać siebie samego, obrażać własną godność
(2.2) okazywać pokorę, skruchę przed kimś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  upokorzenie n , upokarzanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: