tabak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Tabaktabakktabák

tabak (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) tytoń
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
rzecz.  tabako, tabakujo, flartabako, fumtabako, maĉtabako, naztabako, snuftabako, tabakfumado, tabakvendejo
czas.  tabakfumi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tabak (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
табак
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tytoń
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tabak (język słowacki)[edytuj]

tabak (1.1)
tabak (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  tytoń
(1.2) tytoń (produkt)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) cigaretový / fajkový tabak • šnupavý tabak • voňavý tabak
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tabakizmus m , tabakóza f 
zdrobn.  tabačik m 
przym.  tabakový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tabak (język turecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɑˈbɑk]
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) danie, talerz
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
arab.  طبق
uwagi:
źródła:

tabak (język wilamowski)[edytuj]

tabak (1.1)
tabak (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) tytoń[1][2]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tabakbłīmła n , tabakfȧjf f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
por.  niem.  Tabak
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.