spontaniczność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] spontaniczność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑], AS: [spõntãńičność], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik spontaniczność dopełniacz spontaniczności celownik spontaniczności biernik spontaniczność narzędnik spontanicznością miejscownik spontaniczności wołacz spontaniczności
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) spontaniczność wypowiedzi / zachowania / działania
- synonimy:
- (1.1) żywiołowość, odruchowość, autentyczność; młodz. spontan
- antonimy:
- (1.1) rozwaga, kalkulacja, przygotowanie
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spontan m
- przym. spontaniczny
- przysł. spontanicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) espontaneidad f
- niemiecki: (1.1) Spontanität f
- nowogrecki: (1.1) αυθορμητισμός m
- portugalski: (1.1) espontaneidade
- szwedzki: (1.1) spontanitet w
- źródła:
