spontaniczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

spontaniczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑], AS[spõntãńičność], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) spontaniczność wypowiedzi / zachowania / działania
synonimy:
(1.1) żywiołowość, odruchowość, autentyczność; młodz.  spontan
antonimy:
(1.1) rozwaga, kalkulacja, przygotowanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  spontan m 
przym.  spontaniczny
przysł.  spontanicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: