spontan
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] spontan (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) slang. coś bez przygotowania (np. spotkanie)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spontaniczność f
- związki frazeologiczne:
- spoko loko luz i spontan → slang. nie ma sprawy[1]
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
[edytuj] spontan (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) spontaniczny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
[edytuj] spontan (język niemiecki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) spontaniczny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Spontaneität f , Spontanität f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] spontan (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) spontaniczny[1]
- odmiana:
- (1.1) spontan, spontant, spontana
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) spontan abort
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. spontant
- rzecz. spontanitet
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1055, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001. ISBN 91-7227-281-3.
