de facto

de facto (język polski)

wymowa:

‹de-fakto›, IPA: [dɛ‿ˈfaktɔ], AS: [de‿fakto] wymowa

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji przysłówka

(1.1) faktycznie, w rzeczywistości

odmiana:

(1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Sąd w uzasadnieniu stwierdził, że oskarżony de facto przyznał się do winy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) de iure

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina de facto „faktycznie”

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) in fact, actually
• duński: (1.1) faktisk
• łaciński: (1.1) de facto
• niemiecki: (1.1) tatsächlich, Fakt ist, faktisch, in der Tat

źródła:

de facto (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

(1.1) faktycznie, w rzeczywistości

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) de iure

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: