bind

bind (język angielski)

wymowa:

IPA: /baɪnd/

wymowa amerykańska

znaczenia:

czasownik

(1.1) wiązać, związywać, przywiązywać

(1.2) zobowiązywać

(1.3) oprawiać (np. książkę)

rzeczownik

(2.1) pot. potocznie zawracanie głowy

odmiana:

(1) bind, bound, bound; he binds; be binding

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik binder, binding

przym. przymiotnik binding, unbound

czas. czasownik bind over, bind up

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język angielski - Czasowniki nieregularne

źródła:

bind (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) oprawiać (np. książkę)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bind (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) podpaska

(1.2) opaska, przepaska

(1.3) temblak

(1.4) tom

odmiana:

(1.1) et bind, bindet, bind, bindene lub et bind, bindet, bind, binda

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: