Weib
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Weib (język niemiecki)
wymowa: IPA: [vaɪ̯p]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
odmiana: (1) das ~, des Weibes, dem ~/Weibe, das ~; lm die Weiber, der Weiber, den Weibern, die Weiber
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) (alte) Vettel, Scharteke, Hexe
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. Weibchen; przym. weibisch, weiblich
związki frazeologiczne:
etymologia: śwn. wīp << swn. wīb; słowo powszechne w językach germańskich, por. staronord. víf (isl. víf, far. vív, szw. viv, duń. viv) staroang. wif (ang. wife), hol. wijf, jednak niewiadomego pochodzenia; w języku niemieckim było początkowo nienacechowanym określeniem kobiety, jednak w związku z tym, że kobiety wyższego stanu nazywane były uprzejmymi słowami Frau i Dame, Weib stało się określeniem pospolitym, grubiańskim, odnoszącym się do niższej klasy
uwagi:
