Eis

Eis (język niemiecki)

Eis (1.1)

Eis (1.2) am Stiel

Eis (1.2) in der Waffel

wymowa:

IPA: [aɪ̯s] wymowa austriacka Genitiv [ˈaɪ̯zəs]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) lód (zamrożona woda)

(1.2) lód (słodki deser)

odmiana:

blm bez liczby mnogiej

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	das Eis
dopełniacz	des Eises
celownik	dem Eis / Eise
biernik	das Eis

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) Eis am Stiel → lód na patyku, Eisbecher

synonimy:

(1.2) Speiseeis, Eiscreme

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: