zaskoczenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaskoczenie (język polski)[edytuj]

zaskoczenie (1.2)
wymowa:
IPA[ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[zaskočńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: zaskoczyć
(1.2) zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy
(1.3) mech. moment rozruchu silnika
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zaskoczenie mamy prezentem nie było zbyt trudne.
(1.2) Zaskoczenie mamy było ogromne.
składnia:
kolokacje:
(1.2) duże / całkowite / niepomierne / pełne / przeogromne / ogromne / wielkie zupełne zaskoczenie • liczyć na / wprawić w / wzbudzić / wywołać zaskoczenie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.2) zdumienie, zdziwienie
(1.3) zaskoczenie silnika
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaskakiwanie n
czas. zaskoczyć dk., zaskakiwać ndk.
ims. zaskoczony
przym. zaskoczony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: