zawiść

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zawiść (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzavʲiɕʨ̑], AS[zavʹiść], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezinteresowna / wzajemna zawiść • budzić / wzbudzić / wzbudzać / wywoływać zawiść
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zawistnik m, zawistnica ż, zawistność ż
przym. zawistny
przysł. zawistnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zawiść w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.