wytknąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wytknąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. wytykać)

(1.1) wystawić, wychylić coś na zewnątrz
(1.2) uczynić komuś zarzuty z czegoś, wypomnieć coś
(1.3) określić (sobie lub komuś) jakiś cel i sposób jego osiągania
(1.4) przest. określić, wytyczyć jakąś linię: drogę, trasę itp.
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. styk mrz, zestyk mrz, stykówka ż, stycznik mrz, przetykacz mrz, tknięcie n, tykanie n, zetknięcie n, stykanie n, wytknięcie n, wytykanie n, przetknięcie n, przetkanie n, przetykanie n, natknięcie n, natykanie n, potykanie n, potknięcie n
czas. tknąć dk., tykać ndk., stykać ndk., zetknąć dk., wytykać ndk., przetknąć dk., przetkać dk., przetykać ndk., natknąć dk., natykać ndk., potykać się ndk., potknąć się dk.
przym. stykowy, stycznikowy, stykówkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: