przetykacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przetykacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) narzędzie, przyrząd służący do przepychania czegoś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) narzędzie, przyrząd
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. styk mrz, zestyk mrz, stykówka ż, stycznik mrz, tknięcie n, tykanie n, zetknięcie n, stykanie n, wytknięcie n, wytykanie n, przetknięcie n, przetkanie n, przetykanie n, natknięcie n, natykanie n, potykanie n, potknięcie n
czas. tknąć dk., tykać ndk., zetknąć dk., stykać ndk., wytknąć dk., wytykać ndk., przetknąć dk., przetkać dk., przetykać ndk., natknąć dk., natykać ndk., potykać się ndk., potknąć się dk.
przym. stykowy, stycznikowy, stykówkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. przetykać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: