wilk morski
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲilk ˈmɔrsʲci], AS: [vʹilk morsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wym. warsz.
- ⓘ
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przen. bardzo doświadczony marynarz
- odmiana:
- (1.1)[1][2] związek zgody,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wilk morski wilkowie morscy dopełniacz wilka morskiego wilków morskich celownik wilkowi morskiemu wilkom morskim biernik wilka morskiego wilków morskich narzędnik wilkiem morskim wilkami morskimi miejscownik wilku morskim wilkach morskich wołacz wilku morski wilkowie morscy depr. M. i W. lm: (te) wilki morskie
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) tytuł książki Jacka Londona (tytuł oryginalny The Sea Wolf)
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) ujk i vjetër
- angielski: (1.1) seadog
- białoruski: (1.1) марскі воўк m
- czeski: (1.1) mořský vlk m
- duński: (1.1) søulk w
- hiszpański: (1.1) lobo de mar m
- indonezyjski: (1.1) pelaut kawakan
- kirgiski: (1.1) деңиз карышкыры
- nowogrecki: (1.1) θαλασσόλυκος
- portugalski: (1.1) lobo do mar m
- rosyjski: (1.1) морской волк m
- słowacki: (1.1) morský vlk m
- ukraiński: (1.1) морський вовк m
- włoski: (1.1) lupo di mare m
- źródła:
- ↑ Jaki rodzaj ma wyrażenie „wilk morski”
- ↑
Hasło „wilk morski” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
