wertykalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wertykalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɛrtɨˈkalnɨ], AS[vertykalny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pionowy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Lubowała się w rzutach wertykalnych, pionowych, w sylwetach smukłych i strzelistych[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) pozycja wertykalna
synonimy:
(1.1) pionowy
antonimy:
(1.1) horyzontalny, poziomy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wertykalność ż, wertykał mrz
przysł. wertykalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: pionowy
źródła:
  1. Artur Hutnikiewicz, Młoda Polska, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.