Przejdź do zawartości

rzut

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

rzut (język polski)

[edytuj]
rzut (1.1) podkową
rzut (1.1) do kosza
rzut (1.2) do piłki
rzut (1.3)
rzut (1.3)
wymowa:
IPA: [ʒut], AS: [žut] ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
(1.2) szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała
(1.3) geom. odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni
(1.4) sport. powalenie przeciwnika na ziemię – w sportach walki; zob. też rzut (sztuki walki) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikrzutrzuty
dopełniaczrzuturzutów
celownikrzutowirzutom
biernikrzutrzuty
narzędnikrzutemrzutami
miejscownikrzucierzutach
wołaczrzucierzuty
przykłady:
(1.1) Rzut monetą zadecydował, kto rozpocznie mecz.
składnia:
kolokacje:
(1.1) rzut kostką / monetą • celny / niecelny rzut • rzut honorowy • rzut karny • rzut wolny • rzut rożny • rzut bezpośredni • rzut pośredni
(1.3) rzut boczny / pionowy / poziomy • rzut prostokątny figury / punktu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozrzutnik mos/mrz, rzucawka ż, rzucanie n, rzucenie n, narzut m, narzuta ż, odrzut m, podrzut m, wyrzut m, zarzut m, zrzut m, narzutniak m, rzutnik m, rzutka ż, wyrzutnia ż, rzutowanie n, podrzutek mos, odrzutowiec mrz, rzucik mrz
czas. wrucić się, podrzucać, rzucać ndk., rzucić dk., rzutować ndk., wyrzucać
przym. rzutowy, rzutny, bezodrzutowy
związki frazeologiczne:
rzut oka • jeden rzut oka • na pierwszy rzut oka • o rzut kamieniem • rzut beretem • widać na pierwszy rzut oka • rzutem na taśmę
etymologia:
uwagi:
zob. też rzut w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=rzut&oldid=8657093”