uciecha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uciecha (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈʨ̑ɛxa], AS[ućeχa], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. coś, z czego ktoś się cieszy
(1.2) pot. uczucie zadowolenia wywołane czymś radosnym, śmiesznym
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) radocha, ubaw, heca, zabawa
(1.2) radość, zadowolenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ucieszność ż, ucieszenie n
czas. ucieszyć (się)
przym. ucieszny
związki frazeologiczne:
dom uciech cielesnychkrótka uciecha, żal długiuciech stona świętego Wojciecha kończy się krów uciechazielone Boże Narodzenie, a Wielkanoc biała, w polu uciecha maław łowach uciecha, u stołu znajomość, w cieple senna Wojciecha – duża uciecha
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: