tandeta

tandeta (język polski)

wymowa:

IPA: [tãnˈdɛta], AS: [tãndeta], zjawiska fonetyczne: nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzecz źle wykonana, słabej jakości

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tandeta	tandety
dopełniacz	tandety	tandet
celownik	tandecie	tandetom
biernik	tandetę	tandety
narzędnik	tandetą	tandetami
miejscownik	tandecie	tandetach
wołacz	tandeto	tandety

przykłady:

(1.1) Jesteśmy zalewani bublami i tandetą, będzie jeszcze gorzej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) badziew, barachło, szmelc, szajs, chłam, dziadostwo, bubel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. tandeciara ż, tandeciarz m, tandetność ż

przym. tandetny

przysł. tandetnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. lub niem. Tand → błyskotki, zabawki, drobiazgi

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trash, rubbish
• białoruski: (1.1) дрэнь ż
• hiszpański: (1.1) baratija ż
• rosyjski: (1.1) дрянь ż
• ukraiński: (1.1) погань ż

źródła: