barachło
barachło (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ‹barachło›, IPA: [baraxwˈɔ], AS: [baraχu̯o], zjawiska fonetyczne: akc. na ost.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pot. coś bezwartościowego, tandetnego, byle co[1][2]
- (1.2) gw. (Warszawa) stare rzeczy
- (1.3) pot. posp. lekceważąco o ludziach; hołota[1][2]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik barachło dopełniacz barachła celownik barachłu biernik barachło narzędnik barachłem miejscownik barachle wołacz barachło
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) i (1.3) zaliczane również do regionalizmów łódzkich[3]
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- 1 2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 28.
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 176.
