szarak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szarak (język polski)[edytuj]

szarak (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) łow. zając o płowej sierści

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. człowiek przeciętny, nie wyróżniający się niczym
(2.2) hist. szlachcic zagrodowy
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) bielak
(2.1) przeciętniak, średniak, szara mysz, przeciętny zjadacz chleba, zwykły zjadacz chleba[1]
(2.1) szaraczek, szlachcic zaściankowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szarość ż, szarówka ż, szarzenie n, zszarzenie n
zdrobn. szaraczek m
czas. szarzeć ndk., zszarzeć dk.
przym. szary, szarawy
przysł. szaro, szarawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. szary + -ak[2]
(2.2) pol. szary + -ak – od szarej barwy kontuszów, w które ubierali się biedniejsi przedstawiciele szlachty polskiej
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 187.