siennik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siennik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕɛ̇̃ɲːik], ASė̃•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) płócienny materac wypchany słomą lub sianem; zob. też siennik w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siano n, siennica ż
przym. siennikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: