siennica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siennica (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. roln. zadaszenie na słomę lub zboże na czterech słupach[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Gaździe ktoś podpalił siennicę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bróg
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siano n, siennik mrz
przym. sienny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. sienny + -ca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło siennica w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.