rokitnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rokitnik (język polski)[edytuj]

rokitnik (1.1)
owoce rokitnika (1.1)
wymowa:
IPA[rɔˈcitʲɲik], AS[roḱitʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) bot. Hippophaë rhamnoides, gatunek krzewu posiadającego podłużne, srebrzyste liście i niewielkie, pomarańczowe owoce bogate w witaminę C; zob. też rokitnik zwyczajny w Wikipedii
(1.2) spoż. kulin. owoc rokitnika (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Krzewy rokitnika można łatwo ukształtować w żywopłot.
składnia:
kolokacje:
(1.2) dżem z rokitnika
synonimy:
(1.1) rozmarynowiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. rokitnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
tłumaczenia:
źródła: