relikt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Relikt

relikt (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pozostałość, szczątek z minionych epok
(1.2) biol. gatunek występujący dawniej powszechnie na danym terenie; zob. też relikt w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Zając bielak jest reliktem glacjalnym w faunie Polski.
składnia:
kolokacje:
(1.2) relikt glacjalny / kserotermiczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. reliktowy
rzecz. reliktowce lm nmos, reliktowiec mzw
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. relictuszostawiony; łac. relictumpozostałość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

relikt (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
реликт
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) relikt
odmiana:
(1.1) lm reliktis
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

relikt (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[rel'ik:t]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) relikt[1]

przymiotnik

(2.1) reliktowy[1]
odmiana:
(1.1) en relikt, relikten, relikter, relikterna
(2.1) relikt, relikt, relikta
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 898, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.