reja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

reja (język polski)[edytuj]

reje (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. poziome drzewce żaglowca; zob. też reja w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. rejka ż
przym. rejowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Rah < śwn. [1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Kleczkowski, „Polski” maszt i „polski” okręt”, „Język Polski” nr 5/1914, s. 131.

reja (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈr̄e.xa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lemiesz
(1.2) orka, przeoranie
(1.3) krata
odmiana:
(1) lm rejas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) verja, rejado, cancela
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. arrecajar, enrejar, enrejalar, rejacar
przym. enrejado
rzecz. arrejada ż, rejada ż, enrejado m, rejado m, rejero m, rejón m
zdrobn. rejilla ż
związki frazeologiczne:
entre rejasza kratkami
etymologia:
(1.1-2) łac. regŭla
(1.3) wł. reggia
uwagi:
źródła: