puna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

puna (język fiński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) czerwień, kolor czerwony
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. punainen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

puna (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpu.na]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyżyna położona w pobliżu Andów[1][2]
(1.2) (Ameryka Południowa) step; rozległy, nieuprawiony obszar ziemi[1][2]
(1.3) (Ameryka Południowa) choroba górska, astma[1][2]
(1.4) daw. walka, starcie, pojedynek

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od punir
(2.2) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od punir
(2.3) 3. os. lp (usted) trybu rozkazującego (imperativo) od punir
odmiana:
(1) lm punas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) páramo, yermo, erial
(1.3) soroche
(1.4) pugna, lucha, pelea, batalla
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-3) czas. apunarse
(1.4) czas. daw. punar
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) qu.
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło puna w: Real Academia Española: Diccionario de la lengua española, 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 Hasło puna w: María Moliner, Diccionario de Uso del Español. Edición electrónica, Editorial Gredos, 2008.