Przejdź do zawartości

czerwień

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

czerwień (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲ], AS: [červʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• i → j  ⓘ
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kolor czerwony
(1.2) czerwony barwnik, farba
(1.3) karta (do gry) koloru kier
(1.4) czerwone ubranie
(1.5) karc. kier (kolor w kartach)

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp rozk. od: czerwienić
odmiana:
(1.1-3)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikczerwieńczerwienie
dopełniaczczerwieniczerwieni
celownikczerwieniczerwieniom
biernikczerwieńczerwienie
narzędnikczerwieniączerwieniami
miejscownikczerwieniczerwieniach
wołaczczerwieniczerwienie
(1.4-5)
 
przypadekliczba pojedyncza
mianownikczerwień
dopełniaczczerwieni
celownikczerwieni
biernikczerwień
narzędnikczerwienią
miejscownikczerwieni
wołaczczerwieni
przykłady:
(1.1) Ta pomadka podkreśli czerwień pani ust.
(1.2) Anna zmieszała czerwień z błękitem.
(1.4) Przy barze pojawiła się kobieta w czerwieni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ostra / jaskrawa czerwień
(1.2) czerwień koszenilowa / spożywcza
(1.4) nosić czerwień
synonimy:
(1.3) kier
(1.5) kier
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kolor, barwa
hiponimy:
(1.1) amarant, bordo, karmazyn, burgund, rubin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czerwończyk mzw, czerwoność ż, czerwone n, czerwonak mzw, czerwienica ż, zaczerwienienie n, czerwieniec m, czerwonka ż, czerwienienie n, czerwony mos
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwonawo, czerwono
tem. słow. czerwono-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=czerwień&oldid=8749701”