publika

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

publika (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpublʲika], AS[publʹika], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. na 3 syl.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. publiczność
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publiczność ż, publiczka ż
przym. publiczny, publicystyczny
czas. upublicznić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: publiczność
źródła:

publika (esperanto)[edytuj]

morfologia:
publika
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) publiczny[1] (ogółu)
(1.2) publiczny, jawny
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) publika transportotransport publiczny • publika sekretotajemnica poliszynela
synonimy:
antonimy:
(1.1) malpublika, privata
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publiko
przysł. publike
czas. publiki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2.