proroczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

proroczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[prɔˈrɔʧ̑ɨ], AS[proročy]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pewien juhas z Pęksowego Brzyzku • ujrzał przyszłość w proroczym błysku: • szumi piknie Dunajec, • a na mostku baca KitajecJasinecka pierze po pysku.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) proroczy sen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. proroctwo n, prorok m, prorokini ż, prorokowanie n
czas. prorokować ndk.
przym. prorocki
przysł. proroczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wisława Szymborska: Rymowanki dla dużych dzieci, wydawnictwo: a5, ISBN 83-85568-59-X