potępiać
potępiać (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑], AS: [potẽmpʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym
- (1.2) rel. skazywać na potępienie, skazywać na piekło
- odmiana:
- (1.1-2) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik potępiać czas teraźniejszy potępiam potępiasz potępia potępiamy potępiacie potępiają czas przeszły m potępiałem potępiałeś potępiał potępialiśmy potępialiście potępiali ż potępiałam potępiałaś potępiała potępiałyśmy potępiałyście potępiały n potępiałom potępiałoś potępiało tryb rozkazujący niech potępiam potępiaj niech potępia potępiajmy potępiajcie niech potępiają pozostałe formy czas przyszły m będę potępiał,
będę potępiaćbędziesz potępiał,
będziesz potępiaćbędzie potępiał,
będzie potępiaćbędziemy potępiali,
będziemy potępiaćbędziecie potępiali,
będziecie potępiaćbędą potępiali,
będą potępiaćż będę potępiała,
będę potępiaćbędziesz potępiała,
będziesz potępiaćbędzie potępiała,
będzie potępiaćbędziemy potępiały,
będziemy potępiaćbędziecie potępiały,
będziecie potępiaćbędą potępiały,
będą potępiaćn będę potępiało,
będę potępiaćbędziesz potępiało,
będziesz potępiaćbędzie potępiało,
będzie potępiaćczas zaprzeszły m potępiałem był potępiałeś był potępiał był potępialiśmy byli potępialiście byli potępiali byli ż potępiałam była potępiałaś była potępiała była potępiałyśmy były potępiałyście były potępiały były n potępiałom było potępiałoś było potępiało było forma bezosobowa czasu przeszłego potępiano tryb przypuszczający m potępiałbym,
byłbym potępiałpotępiałbyś,
byłbyś potępiałpotępiałby,
byłby potępiałpotępialibyśmy,
bylibyśmy potępialipotępialibyście,
bylibyście potępialipotępialiby,
byliby potępialiż potępiałabym,
byłabym potępiałapotępiałabyś,
byłabyś potępiałapotępiałaby,
byłaby potępiałapotępiałybyśmy,
byłybyśmy potępiałypotępiałybyście,
byłybyście potępiałypotępiałyby,
byłyby potępiałyn potępiałobym,
byłobym potępiałopotępiałobyś,
byłobyś potępiałopotępiałoby,
byłoby potępiałoimiesłów przymiotnikowy czynny m potępiający, niepotępiający ż potępiająca, niepotępiająca potępiające, niepotępiające n potępiające, niepotępiające imiesłów przymiotnikowy bierny m potępiany, niepotępiany potępiani, niepotępiani ż potępiana, niepotępiana potępiane, niepotępiane n potępiane, niepotępiane imiesłów przysłówkowy współczesny potępiając, nie potępiając rzeczownik odczasownikowy potępianie, niepotępianie
- przykłady:
- (1.1) Społeczność międzynarodowa potępia wszelkie formy interwencji z wyjątkiem działań podjętych pod auspicjami ONZ przeciwko państwu ustawicznie łamiącemu prawo międzynarodowe i naruszającemu zasady pokojowego współistnienia[1].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. potępienie n, potępianie n
- czas. potępić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) condemn; (1.2) damn
- arabski: (1.1) قبح, أدان, لعن
- baskijski: (1.1) gaitzetsi; (1.2) kondenatu, infernuratu
- duński: (1.1) fordømme; (1.2) fordømme
- francuski: (1.1) condamner
- hiszpański: (1.1) desaprobar, reprobar, censurar; (1.2) condenar, culpar, penalizar
- interlingua: (1.1) disapprobar, blasmar, condemnar; (1.2) reprobar
- jidysz: (1.1) פֿאַרדאַמען (fardamen)
- łaciński: (1.1) condemno
- niemiecki: (1.1) verurteilen
- norweski (bokmål): (1.1) fordømme; (1.2) fordømme
- norweski (nynorsk): (1.1) fordømme; (1.2) fordømme
- ormiański: (1.1) անիծել
- rosyjski: (1.1) осуждать, порицать
- szwedzki: (1.1) fördöma; (1.2) fördöma
- tajski: (1.1) ประณาม
- wenedyk: (1.1) damnar
- źródła: