podpałka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

podpałka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔtˈpawka], AS[potpau̯ka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) coś co służy do rozniecenia ognia
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) Jak rozpalić mam grilla bez podpałki? — zapytał Janek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rozpałka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. podpalać ndk., podpalić dk.
rzecz. podpalacz m, podpalaczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: