pełnomocnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: pełnomòcnik

pełnomocnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) osoba upoważniona, plenipotent, przedstawiciel, powiernik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pełnomocnictwo n, pełnomocność ż
przym. pełnomocny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: