parzystość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

parzystość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[paˈʒɨstɔɕʨ̑], AS[pažystość]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. cecha liczb całkowitych, podzielnych przez dwa bez reszty; zob. też Liczby parzyste i nieparzyste w Wikipedii
(1.2) mat. cecha funkcji zachowujących symetrię względem znaku argumentu; zob. też Funkcje parzyste i nieparzyste w Wikipedii
(1.3) mat. cecha permutacji, której liczba inwersji jest parzysta (1.1); zob. też Permutacja#Znak_permutacji w Wikipedii
(1.4) fiz. własność zmiany znaku funkcji falowej lub pola kwantoweego przy zmianie znaku jednego z jej argumentów; zob. też parzystość w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Jedną z cech liczb jest parzystość.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1) nieparzystość
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. parzysty
przysł. parzysto, parzyście
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: