Przejdź do zawartości

parkan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
parkan (1.1)
parkany (1.2) bramkarza
wymowa:
IPA: [ˈparkãn], AS: [parkãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogrodzenie drewniane złożone z desek, sztachet, drągów (dylów)[1]; zob. też parkan w Wikipedii
(1.2) sport. osłona na nogach bramkarza hokejowego[1]
(1.3) łow. rzeczna sieć rybacka w postaci pionowej zagrody wiklinowej[2]
(1.4) gw. lwow. kołnierzyk
(1.5) daw. gw. więz. boczna kieszeń[3]
odmiana:
(1.1-5)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikparkanparkany
dopełniaczparkanuparkanów
celownikparkanowiparkanom
biernikparkanparkany
narzędnikparkanemparkanami
miejscownikparkanieparkanach
wołaczparkanieparkany
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.5) zza parkanu → z bocznej kieszeni[3]
synonimy:
(1.1) płot, reg. pargan, blanka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ogrodzenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. parkanik m
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. parkan[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kołnierzyk
źródła:
  1. 1 2 Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 2, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 17.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „parkan” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 1 2 Słowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=parkan&oldid=8658046”