paganus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

paganus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wiejski
(1.2) obywatelski, cywilny
(1.3) pogański

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) wieśniak, chłop
(2.2) obywatel, cywil
(2.3) poganin
(2.4) rel. parafianin
odmiana:
(1) paganus, ~a, ~um
(2) pagan|us, ~i (deklinacja II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. paganizo
przym. paganicus
przysł. pagatim
rzecz. paganismus m, paganitas ż, pagensis m, pagus m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. pagus; źródłosłów dla ang. pagan, alb. pëganë, alb. pëgërë, alb. pagan, arumuński pãngãn, ast. paganu, czes. pohan, franc. païen, friu. paian, friu. pajan, hiszp. pagano, irl. págán, katal. pagà, port. pagão, prow. pagan, ros. поганый, słc. pohan, sycyl. paganu, wł. pagano
uwagi:
źródła: