organo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: órgano

organo (język baskijski)[edytuj]

organo (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) biol. organ, narząd[1]
(1.2) muz. organy[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. organista, organogile
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

organo (esperanto)[edytuj]

morfologia:
organo
wymowa:
?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) organ, narząd
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) La vera floro estas la reprodukta organo de angiospermoj.Prawdziwy kwiat jest organem rozrodczym okrytonasiennych.
(1.1) La floroj estas androginaj, signifante ke ili havas kaj masklajn kaj inajn organojn[1]Kwiaty obupłciowe, co znaczy, że mają i męskie i żeńskie narządy
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) organaro
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. organa
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) nie mylić z orgeno
źródła:
  1. Hasło Origanum dictamnus w: Esperanta Vikipedio.

organo (język włoski)[edytuj]

organo (1.4)
wymowa:
IPA/ˈɔrgano/
podział przy przenoszeniu wyrazu: or•ga•no
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. organ, narząd
(1.2) techn. element, część
(1.3) przen. organ
(1.4) muz. organy

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: organare
odmiana:
(1.1-4) lp organo; lm organi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) organo genitalenarząd płciowyorgani di sensonarządy zmysłów
(1.2) organo di un motoreelement silnika
(1.3) organo di controlloorgan kontroli
synonimy:
(1.2) componente, elemento, membro, pezzo
(1.3) istituto, istituzione, organismo, struttura
(1.4) organo a canne
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. organello m, organulo m, organino m, organetto m, organismo m, organamento m, organico m, organica ż, organicità ż, organicismo m, organicista m ż, organicazione ż, organaro m, organista m ż, organistrum m
czas. organare, organicare
przym. organico, organicistico, organario, organistico
przysł. organicamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-4) łac. organum < gr. ὄργανον
uwagi:
(1.4) zobacz też: Indeks:Włoski - Instrumenty muzyczne
źródła: