odręczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odręczny (język polski)[edytuj]

odręczne (1.1) pismo
wymowa:
IPA[ɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ], AS[odrṇčny], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wykonany ręcznie
(1.2) napisany własnoręcznie
(1.3) wykonany od razu, bez przygotowania
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.3) „Cibasol tylko na recepty lekarskie” – ogłaszała Naczelna Izba Aptekarska; „Tu sprzedaż odręczna”.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.2) odręczny list
(1.3) odręczna pożyczka
synonimy:
(1.1-2) ręczny
(1.3) natychmiastowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. odręcznie, od ręki
rzecz. ręka ż, rękawica ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Rozdział 1 w: Leopold Tyrmand, Zły, cz. 1, s. 9, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2004, ISBN 978–83–7337–693–9.