ochotnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ochotnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) na ochotnika
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) tester, wolontariusz
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ochota ż
forma żeńska ochotniczka ż
przym. ochotniczy, ochoczy
przysł. ochotniczo, ochoczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: