ochotniczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ochotniczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔxɔtʲˈɲiʧ̑ɨ], AS[oχotʹńičy], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) właściwy ochotnikowi, dotyczący ochotnika, składający się z ochotników
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Organizowano również ochotnicze pułki rezerwowe o numerach od 301 wzwyż oraz pułki ochotnicze Armii Ochotniczej o numerach od 201 wzwyż[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) ochotnicza straż pożarna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dobrowolny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ochota ż, ochotnik m, ochotniczka ż
przym. ochoczy, ochotny
przysł. ochotniczo, ochoczo, ochotnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Przybylski, Marynarze w walce o niepodległość Polski (1918-1920), 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.